یک استاد ادبیات: داستان‌های مولوی حاوی بن‌مایه قرآنی است


26 آبان 1397 - 13:57
5beff110df1a5_5beff110df1e2
یک استاد ادبیات گفت: داستان‌های مولوی حاوی بن‌مایه قرآنی است و کم داستانی است از داستان‌های مولوی که بن‌مایه قرآنی نداشته باشد.

به گزارش مشهد فوری، محمود مهدوی دامغانی در خصوص اشارات عرفانی و قرآنی در اشعار مولانا اظهار کرد: هیچ کتابی یک‌دست نیست؛ مثنوی هم همینطور است و گاه مطالب در آن اوج می‌گیرد؛ در عین حال مواردی هم در مثنوی هست که پیچیده است که از آن جمله می‌توان به موارد ناسازگاری مولانا با فلاسفه اشاره کرد.

وی ادامه داد: ایشان هنگامی که می‌خواهد بیان عنایت حق به قدرت خدا را که لایزال است، در داستان ستون حنانه بیان کند، رسما فلسفه مورد نقد قرار می‌گیرد، فلسفه این را باور ندارد. در راستای آفرینش ارواح قبل از اجسام، مولانا مفصل بحث می‌کند که فلسفه این مسائل را قبول ندارد و گاهی این امور بر شارحان مثنوی مشکل افتاده است.

این استاد ادبیات تصریح کرد: در این مجلس نمی‌خواهم شرح مخصوصی از مثنوی را بیان کنم؛ اما با توجه به آنچه مرحوم آقای جلال‌الدین همایی، استاد بزرگم، در مولوی‌نامه مرقوم فرمودند، می‌بینیم که مولوی چنان پیچ و خم‌هایی دارد که بزرگ‌مردی چون جلال همایی گاه‌گاهی متوقف می‌ماند.

مهدوی دامغانی خاطرنشان کرد: خیلی خوشحال شدم از دست‌نویس مرحوم حسن امیرخانی که آن مثنوی‌ای که چاپ کردند، در هرجایش نوشته است که این مطلب از کدام آیه قرآن سرچشمه گرفته است. گاه‌گاهی مطالبی که مولوی نقل فرموده‌اند، این که از کدام منبع و ماخذ گفته است، بر تیزبینانی چون همایی و فروزان‌فر پوشیده بوده است. روان‌شاد فروزان‌فر در داستان لطیف «از علی آموز اخلاص عمل، شیر حق را دان مطهر از دغل» رسما اقرار می‌کند که ماخذی برای این پیدا نکرده‌ است.

وی افزود: باید بررسی کرد که بزرگمرد عرفان نیشابور و ایران زمین، عطار، از حلیه الاولیا چه مقدار استفاده کرده است. با یک مراجعه به مطالب حلیه الاولیا و عناوینی که عطار در حلیه الاولیا برای برگزیدگان خودش، برگزیده است، خواهیم دید که ترجمه مطالب حافظ ابونعیم اصفهانی، در حلیه الاولیاست. غرضم این است که مثنوی را آسان نگیریم.

این استاد ادبیات عنوان کرد: مولوی هم حالات مختلفی دارد؛ گاه اوج می‌گیرد و در کمال اوج است. به عنوان مثال نی‌نامه ایشان در کمال اوج است. بعضی فکر می‌کنند که مولوی یک نوع اباحه‌گری داشته است و پایبندی به مسائل مذهبی نداشته است. به هرحال و به هر صورت سخن در راستای مثنوی در حد این بنده نیست؛ مردی که فیلسوفی نامدار مانند ملاهادی سبزواری بر او شرح داشت، فرهیختگانی چون مرحوم همایی، مولوی‌نامه می‌نویسند و مرحوم فروزان‌فر هم بر او شرح داشت.

یک استاد ادبیات گفت: داستان‌های مولوی حاوی بن‌مایه قرآنی است و کم داستانی است از داستان‌های مولوی که بن‌مایه قرآنی نداشته باشد.

پایگاه خبری مشهد فوری (mashhadfori.com)

5beff110df1a5_5beff110df1e2
26 آبان 1397 - 13:57

به گزارش مشهد فوری، محمود مهدوی دامغانی در خصوص اشارات عرفانی و قرآنی در اشعار مولانا اظهار کرد: هیچ کتابی یک‌دست نیست؛ مثنوی هم همینطور است و گاه مطالب در آن اوج می‌گیرد؛ در عین حال مواردی هم در مثنوی هست که پیچیده است که از آن جمله می‌توان به موارد ناسازگاری مولانا با فلاسفه اشاره کرد.

وی ادامه داد: ایشان هنگامی که می‌خواهد بیان عنایت حق به قدرت خدا را که لایزال است، در داستان ستون حنانه بیان کند، رسما فلسفه مورد نقد قرار می‌گیرد، فلسفه این را باور ندارد. در راستای آفرینش ارواح قبل از اجسام، مولانا مفصل بحث می‌کند که فلسفه این مسائل را قبول ندارد و گاهی این امور بر شارحان مثنوی مشکل افتاده است.

این استاد ادبیات تصریح کرد: در این مجلس نمی‌خواهم شرح مخصوصی از مثنوی را بیان کنم؛ اما با توجه به آنچه مرحوم آقای جلال‌الدین همایی، استاد بزرگم، در مولوی‌نامه مرقوم فرمودند، می‌بینیم که مولوی چنان پیچ و خم‌هایی دارد که بزرگ‌مردی چون جلال همایی گاه‌گاهی متوقف می‌ماند.

مهدوی دامغانی خاطرنشان کرد: خیلی خوشحال شدم از دست‌نویس مرحوم حسن امیرخانی که آن مثنوی‌ای که چاپ کردند، در هرجایش نوشته است که این مطلب از کدام آیه قرآن سرچشمه گرفته است. گاه‌گاهی مطالبی که مولوی نقل فرموده‌اند، این که از کدام منبع و ماخذ گفته است، بر تیزبینانی چون همایی و فروزان‌فر پوشیده بوده است. روان‌شاد فروزان‌فر در داستان لطیف «از علی آموز اخلاص عمل، شیر حق را دان مطهر از دغل» رسما اقرار می‌کند که ماخذی برای این پیدا نکرده‌ است.

وی افزود: باید بررسی کرد که بزرگمرد عرفان نیشابور و ایران زمین، عطار، از حلیه الاولیا چه مقدار استفاده کرده است. با یک مراجعه به مطالب حلیه الاولیا و عناوینی که عطار در حلیه الاولیا برای برگزیدگان خودش، برگزیده است، خواهیم دید که ترجمه مطالب حافظ ابونعیم اصفهانی، در حلیه الاولیاست. غرضم این است که مثنوی را آسان نگیریم.

این استاد ادبیات عنوان کرد: مولوی هم حالات مختلفی دارد؛ گاه اوج می‌گیرد و در کمال اوج است. به عنوان مثال نی‌نامه ایشان در کمال اوج است. بعضی فکر می‌کنند که مولوی یک نوع اباحه‌گری داشته است و پایبندی به مسائل مذهبی نداشته است. به هرحال و به هر صورت سخن در راستای مثنوی در حد این بنده نیست؛ مردی که فیلسوفی نامدار مانند ملاهادی سبزواری بر او شرح داشت، فرهیختگانی چون مرحوم همایی، مولوی‌نامه می‌نویسند و مرحوم فروزان‌فر هم بر او شرح داشت.

159

نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.